Wat zou je OBAMA vragen als je hem ooit zou ontmoeten?

“Een once-in-a-lifetime opportunity om nooit te vergeten” zo ervaarde ik de ontmoeting met Obama op de Ohio universiteit in Athens. Toen één van onze teamleden op Facebook zag dat Obama zou komen spreken op de plek waar wij nu notabene zijn, moesten en zouden we kaartjes krijgen! Wanneer krijg je nog ooit de kans daar zo dichtbij te zijn? Dus … entreekaartjes scoren en wachten op The Big Day….

Amerikanen staan graag al vanaf zeven uur ‘s ochtends in de rij voor iets wat pas om zeven uur ‘s avonds begint. Wij vinden dat zonde van onze tijd. Bovendien zaten we midden in onze teamopdracht .. High Performance Teaming. Gevolg was wel dat onze kansen om binnen te komen met het uur kleiner werden. In het bezit zijn van een kaartje biedt namelijk geen garantie om ook daadwerkelijk binnen te komen.

Om twee uur kon een groepje van ons het niet meer aanzien en zijn we ook in de rij gaan staan. Ik heb nog nooit in mijn leven in zo’n lange rij gestaan, die bovendien zo niet opschoof. Om drie uur gingen de poorten open, tot vijf uur hebben we stil gestaan en toen we eenmaal begonnen waren met lopen waren we binnen een uur binnen. Rond vier uur maakte het ook niet meer uit of je wel of niet in de rij stond en zo is het mogelijk geweest dat een groep van ons die om vier uur nog besloot om er toch wel heen te gaan, eerder binnen was dan diegenen die al vanaf twee uur in de rij stonden.

Bij binnenkomst van het ‘Obama-terrein’ (voor hen die in Ohio geweest zijn: College Green) werden we heel enthousiast binnengehaald door de OU fanfare die stond te springen op bekende popliedjes, waaronder ‘the gangnam-style’. Ik moet wel toegeven dat het een bijzonder volk is, die Amerikanen in hun universiteitsshorts en Bobcattruien. Het geduld en het respect, de vriendelijkheid en de ‘proud-attitude’. Het hoort er allemaal  bij. 

Voordat Obama begon te praten, sprak er eerst een aantal anderen. Er was een vrouw die het volkslied ging zingen. Dat was zo mooi om te horen. Als ik niet wist dat ze het Amerikaanse volkslied zong, had ik gedacht dat ze een moderne popsong zong. In Nederland zou een speech als deze een statische bedoening zijn. Als Rutte in Nederland een dergelijke speech zou houden, zouden de meeste Nederlanders “doe toch normaal man” denken. Maar hier in Amerika juichen ze voor elk statement waarmee ze het mee eens zijn. Als ze het er niet mee eens zijn, juichen ze niet.

Obama’s speech was overweldigend. Zijn enthousiasme is enorm inspirerend. Hij vertelde wel veel over wat hij goed doet en zijn tegenstander verkeerd doet. Bij dat laatste volgde dan veel boe geroep. En Obama riep dan elke keer: "Don't Boo! ... VOTE!"

Fantastisch toch?!

Vooraf aan ons vertrek naar Ohio bij de kick-off op het Sogeti kantoor in Amersfoort kregen we tal van opdrachten. 65 Young Professionals van Sogeti kregen op de valreep van onze reis de vraag:  Wat zou je aan Obama vragen als je hem onverwachts zou ontmoeten? We hadden toen de meest uiteenlopende vragen bedacht: : “Are you really Obama?” of “Salami or Peperoni?”
Niemand kon op dat moment vermoeden dat in Obama’s agenda een notitie stond: ‘Speech at Ohio University, Athens’.

Vera Timmerman

Test Engineer High Tech

Meer informatie over Young Professional bij Sogeti: Klik hier
Vacatures voor Young Professional: Klik hier
Meer blogs van Young Professionals: klik hier
Contact opnemen met de recruiters: klik hier

 

Direct solliciteren

ProjectB Challenge

ProjectB

Volg ons op Twitter